|
|
||||
De geschiedenis is hieronder beschreven, je kunt ook op een van de jaartallen klikken. 1892 - 1912 - 1922 - 1932 - 1942 - 1952 - 1962
| | |||
|
“Op den 28e Juli 1892 werd een muziekcorps opgericht met 24 werkende leden waarvoor instrumenten werden aangekocht, samen tot een bedrag van 730 gulden. Hiervoor werd door de burgerij van Berkhout een renteloos kapitaal voorgeschoten verdeeld in 73 aandelen van f 10,- met de verplichting elk jaar 6 aandelen uit te loten. Op 11 augustus werd een reglement vastgesteld door ondertekening van alle leden voor het merendeel aan samensteller bekend. De werkende leden betaalden f 5,- inleggeld om een kas te hebben. Het bestuur werd gekozen,
|
||||
|
De historie van Volharding werd opgeschreven in een schoolschrift en bijgehouden tot 1970. Om de leesbaarheid te vergroten zullen we ons beperken tot de relevante gebeurtenissen. De eerste uitvoering was op 21 mei 1893 in de Ridder “voor een talrijk publiek tot algemeen genoegen geslaagd“. Voor niet leden die kwamen luisteren werd 10 cent luistergeld geheven. De eerste ledenvergadering vond plaats op 4 juli 1983 en vermeld dat er een batig saldo is van f 171,19 Er werd besloten 17 aandelen uit te loten. Op voorstel van de caféhoudster, Jans Koster, werd de uitvoering gegeven midden op de kermis, leverde de vereniging f 20,- op. Op 14 mei 1894 werd er deelgenomen aan een muziekfestival in Enkhuizen. Er werd een kist aangeschaft voor de grote trom en men keerde tevreden huiswaarts met een zilveren medaille. De voorzitter vergoed alle kosten gemaakt om met de paardentram naar Enkhuizen en terug te komen. Kennelijk heeft het gezelschap al enient een lid op een aanwezige kruis of mol wijst was het antwoord “och man zeur niet, naar die dingen kijk ik niet”….. Dan volgt er een tijd waarin er geen prijzen meer worden gehaald zoals bijvoorbeeld blijkt uit een notitie: Deelname aan een concours te Velsen. “om 6 uur van huis en om elf uur s’’ avonds weer thuis zonder prijs”. Bij deelname aan de landbouwtentoonstelling in Hoorn op 14 tot 18 september 1910 bleek dat het publiek weinig belangstelling toonde en wel weer iets anders wilde. Men bedacht toen dat het wellicht tijd werd om jonge muzikanten in het orkest op te nemen. Men ging in repetitie voor deelname aan een concours in Krommenie op 13 augustus 1911. Dat ging per dekschuit van schipper Visser vanuit Avenhorn. Er heerste toen een hittegolf maar men genoot van de tocht. Dat het toen iets beter ging bleek uit de behaalde resultaten: In de marsch behaalden we toen de tweede prijs en in de concours de 3e prijs. Er volgde een periode waarin er oudere leden uittraden en er jongere voor in de plaats komen. In1912 werd de Westfriese bond opgericht. Volharding stelde het op prijs om als eerste, onder auspiciën van de bond, het muziekfeest te organiseren. Dit mede om het 20 jarig bestaan van Volharding te vieren. Dit concours en festival vond plaats op 14 augustus 1912 en slaagde voortreffelijk. Voor de jonge bond een succes en voor Volharding ook. Een 2e prijs overall was het resultaat. Ook was er een batig saldo van f 135,87.  Hierna volgde er weer een inzinking. Er waren nog maar 15 muzikanten actief. Men ging op concours op het toenmalige eiland Wieringen wat een dieptepunt werd. Niet alleen was het vervoer op het eiland slecht geregeld, men trof ook een beschonken schipper aan op de boot toen de terugreis werd aanvaard. Het scheelde weinig of de boot was op de pieren van Medemblik gevaren. Meester van Dijk bedankte als dirigent omdat hij dacht dat het onder leiding van een nieuwe dirigent beter zou gaan. De nieuwe dirigent trad aan op 16 oktober 1913 en zijn naam was de heer Horst uit Hoorn. Het ging toen inderdaad iets beter en men wilde weer aan een concours meedoen maar de uitbraak van de eerste wereldoorlog in 1914 werd alles uitgesteld. Men dacht er toen aan het zielentogende corps maar te ontbinden. Er volgde een bestuurswisseling en omdat er lange tijd niet werd gerepeteerd kwam de bodem van de kas in zicht. Tot overmaat van ramp wilde de dirigent zijn salaris van het hele jaar, f 125,- , uitbetaald zien. Men had dit geld niet maar overleg met de dirigent leverde een akkoord op voor de helft van de vordering. De penningmeester schoot dit bedrag voor uit eigen zak. De gemeentesubsidie werd teruggebracht naar f 20,- per jaar. Dat had als gevolg dat met afscheid moest nemen van de dirigent. De instrumenten waren inmiddels 30 jaar oud en stemde slecht. Men wilde nieuwe aanschaffen voor een bedrag van 1400 gulden. Wederom werd er een beroep op de burgerij gedaan aandelen te kopen. Dit slaagde wonderwel en kon men overgaan tot aanschaf. Met een nieuwe dirigent en nieuwe instrumenten werden er aan diverse concoursen meegedaan. Resultaat : 15 mei 1921 Medemblik, 2e prijs, 24 mei Hoorn, 3e prijs, 4 juni 1922 Kolhorn, 1e prijs, 16 juli 1922 Oostwoud, 1e prijs. De opgaande lijn werd vastgehouden gezien deze resultaten. Maar….ook hierna volgde een fase waarin de repetities slecht werden bezocht. Kennelijk was de inspanning voor de succesvolle periode te groot geweest. Men was inmiddels gepromoveerd naar de 2e divisie, het salaris van de directeur werd op 50 gulden gebracht. De voorzitter trad af en kwam er een nieuwe. De heer Harmsen uit Hoorn werd bereid gevonden Volharding te leiden. Intussen werd er door de burgerij van Berkhout een muziektent aangeboden. Dit was de kroon op het werk van de commissie van Dijk. De tent werd geplaatst in de schooltuin. Om de kas weer wat te spekken werd er op 28 juni 1927 een bazar georganiseerd en dat werd een succes. Na het behalen van de 1e prijs in Oosthuizen, 26 juli 1927, promoveerde Volharding naar de 1e afdeling. Weer een periode van bestuurswisseling en een nieuwe dirigent volgde. Daan Pool trad aan en er volgde een stabiele periode van 10 jaar. Van de mooie muziektent heeft men weinig plezier gehad. De school moest uitbreiden en de tent verhuisde naar achter de Ridder. Een NW storm maakte een einde aan de tent. Een verloting zorgde voor geld om de tent te repareren en de corpsen van Avenhorn, de Goorn en Berkhout traden op om dit te vieren. In 1932 Werd P. Kistemaker voorzitter.In dit jaar bestond Volharding 40 jaar en Volharding deed een voorlopige toezegging een concours te organiseren. Maar we zaten volop in de crisisjaren en men wilde geen negatief saldo riskeren. Van het plan werd dus afgezien. Het concours werd nu in Wieringen gehouden dat inmiddels vaste land was geworden waardoor de eerder opgedane slechte ervaring niet meer aan de orde was. Men hoefde nu niet meer met de boot. De jubileumdatum naderde en Kunst naar Kracht uit de Goorn bood een concert aan in de vernieuwde tent en een van de laatste oprichters, dhr. Wit, werd een wandelstok met een zilveren plaatje 1892 -28 juli 1932, aangeboden en was blij verrast. De burgemeester feliciteerde Volharding en bood als aandenken een voorzittershamer aan. Het ledental was inmiddels geslonken tot een magere 14 maar dat verhinderde niet dat Volharding op het concours te Hoorn een 1e prijs wist te behalen. Dat de crisisjaren nog steeds heerste en de contributie nog steeds 15 cent bedroeg, werd het voor enkele leden toch onbetaalbaar. Om het kleine ploegje toch maar bij elkaar te houden werden deze leden vrijgesteld van contributie. In juni 1937 bedankte dhr. Kistemaker als voorzitter. Hij werd opgevolgd door dhr. Nobel. Als dank voor zijn inzet werd Kistemaker tot erelid benoemd. Met een lege kas is niet veel te doen. De vice voorzitter Jan Metselaar stelt voor om samen met de verenigingen de Grashalm en Olympia een bonte avond te organiseren. Dit werd in dank aanvaard en leverde 78 gulden op. Deelname aan een concours in Velp leverde een pracht resultaat op. Met een 1e prijs in de eerste Alfa divisie op zak keerde men huiswaarts. De burgemeester dankte Volharding voor hun medewerking ter gelegenheid van de geboorte van prinses Beatrix. Nog een citaat uit 1937:”Op de serenade gebracht bij het echtpaar Brinkerink deed er zich een incident voor n.l. de knots en bekken van de grote trom waren nergens te vinden. Maar met een pollepel en een pandeksel wist de grote trom zich heel goed verstaanbaar te maken”. Men bracht ook een heel bijzondere serenade aan de weduwe C. Nieuwpoort uit Bobeldijk die 100 jaar was geworden. Nu komen we in de tijd dat er zo goed als niets gebeurde. Op het laatst van 1939 brak er de tweede wereldoorlog uit en was het, met alles wat met ontspanning te maken had, afgelopen. Het 50 jarig bestaan in 1942 ging niet helemaal ongemerkt voorbij. De Verwachting uit Avenhorn bood aan een concert te geven. Dit werd door Volharding op hoge prijs gesteld en werd het toch nog een mooie avond. In 1944 werd de situatie voor Volharding zo zorgelijk dat alle verenigingen in Berkhout samen probeerden ons uit het moeras te trekken. En dat gebeurde op 26 maart in Berkhout en 2 april in Bobeldijk. Dit werd een succes en de regelingscommissie kon Volharding op die avond een bedrag van f 413,50 overhandigen. We waren weer gered! Echter, de oorlogshandelingen maakten het onmogelijk s’avonds op straat te komen en kon er ook niet worden gerepeteerd. Op 5 mei 1945 konden we weer vrij ademen en direct kwamen we weer in actie. Op zaterdagavond zijn er enkele leden in de kerktoren gegaan om het Wilhelmus te blazen. Zondag zijn we met de muziek die we nog konden maken het dorp langsgegaan en op 9 mei hielden we onze eerste repetitie. Dhr. Kaag uit Hoorn werd verzocht om ons te leiden. Zondagavond 26 mei werd het weggestopte volksregister met muziek van Kunst naar Kracht en Volharding weer op zijn plaats gebracht. Op 30 augustus werd in Bobeldijk de bevrijdingsfeesten gehouden. Het werd een waterballet maar het weer herstelde zich en werd het toch een schitterend festijn. Jammer genoeg kreeg de praalwagen van Volharding bandenpech zodat zij uitgeschakeld waren. Het oranje comité had heel wat druiven overgehouden en dat werd verkocht. De opbrengst, f 214,- werd aan Volharding geschonken. Berkhout kreeg een nieuwe burgermeester, P. Beemsterboer, en werd er door de secretaris een jeugdcorps opgericht die later tot de kern van het bestuur en de vereniging zou uitgroeien. Het gemeentebestuur verhoogde de subsidie naar 150 gulden. De jeugd was inmiddels ingelijfd en op 9 mei 1948 ging men op concours in Schoorl en kwam met de 1e prijs thuis. Een lid van Volharding was thuisgekomen van zijn dienstplicht in Ned. Indië en werd er besloten hem een muzikaal welkom te heten. Een citaat: “En nu hadden we ons op glad ijs begeven want nu waren we verplicht dit ook bij anderen te doen en dat zijn er dat jaar heel wat geweest”. Steeds werd er deelgenomen aan concoursen en festivals en steeds viel men in de prijzen! In 1950 werd het corps uitgebreid met 3 saxofoons en 4 nieuwe trommen voor het op te richten tamboers corps. Op de uitvoering van 26 maart 1951 kreeg het orkest voor het eerst medewerking van het door de secretaris opgerichte boeren capel “ De uiensteerters” Dat viel goed in de smaak. In 1952 was ons 60 jarig bestaan. Viering hiervan zou zo mogelijk zonder grote kosten gepaard gaan met oog op de kas. De verenigingen Kunst naar Kracht, Accordando en Kunst na Arbeid hadden ons een concert aangeboden. De daaraan voorafgaande receptie bracht ons vele goede gaven van de ingezetenen, verenigingen en leden wat resulteerde in een opbrengst van 800 gulden voor onze kas. Het Anjerfonds verraste ons met een bijdrage van 200 gulden en de instrumenten kregen een grondige onderhoudsbeurt. Burgermeester Beemsterboer werd onze beschermheer. We raakten in de sukkel met onze directeur van Schoten. Hij werd ernstig ziek en moest rust houden. Uiteindelijk werd de heer Kaag uit Hoorn gevraagd ons muzikaal bij te staan. Helaas stierf op 6 juli ons oudste lid en erelid dhr. Kistemaker op 82 jarige leeftijd. Hij is gedurende 52 jaar lid geweest van onze vereniging en heeft voor Volharding ontzettend veel gedaan. Op 13 februari 1954 werd besloten voortaan gelijk gekleed te gaan in een wit overhemd met een zwarte das en een donkere broek. De uitvoering op 8 februari 1953 werd uitgesteld vanwege de watersnoodramp in Zeeland. De dirigent kon nog niet goed lopen en het werd steeds slechter zodat hij op krukken moest lopen. We moesten hem de muziektent op en afdragen wat een opmerking uit het publiek opleverde: “goh, wat is die man dronken zeg! “ Dat was voor ons zeer onaangenaam. Op een serenade voor een 50 jarig huwelijksfeest werd de toestand nog erger. Halverwege de mars sloeg hij af met de opmerking “Zie zo, zo is het wel genoeg. Het trio zullen we wel doen als ze 60 jaar getrouwd zijn”. Dit nam de secretaris niet en is de volgende dag bij de dirigent langsgegaan om hem te adviseren ontslag te nemen. Dhr. Zwaan uit Twisk werd zijn opvolger De kas moest weer worden gespekt. Onze vice voorzitter H Klaij stelde voor op zijn land aardappelen te verbouwen. Hiertoe stelde onze beschermheer f 10,- beschikbaar om pootaardappelen te kopen. Het nu volgende concert was een totale mislukking. In Avenhorn wisten we het niet verder te brengen dan een 3e prijs. En nu dreigde er een totale ineenstorting “in plaats van Volharding was nu de naam “Verharding” mijns inziens beter op z’n plaats”. Men ging toch door en zo waren we toch in staat het 50 jarig bestaan van de Boerenleenbank in Berkhout mede op te luisteren. Op die avond werd ons door de heer Nobel in opdracht van de spaarbank Berkhout, in liquidatie, een schenking gedaan van 1000 gulden! In 1958 wordt Bert Meurs de nieuwe voorzitter en de gemeentelijke subsidie werd verdubbeld naar 500 gulden. De contributie gaat naar 35 cent en het salaris van de dirigent wordt vastgesteld op 10 gulden. Op 23 oktober vertrekt de voorzitter wegens vertrek naar elders. Siem Beemsterboer wordt de nieuwe voorzitter en A Sas secretaris. We behalen weer goede resultaten op concoursen maar de verstandhouding met de dirigent was lang niet kameraadschappelijk wat er toe leidde dat hij het voor gezien hield. Als opvolger werd uiteindelijk op 10 december 1959 dhr. T. Nijdam aangesteld en dat kwam de stemming van het corps ten goede omdat men vond dat het een heel goede keuze was. De archivaris stelde veel werk te hebben aan het leerlingenvraagstuk. Zoveel als zich er aanmelden. Uit al deze leerlingen groeide het jeugdcorps o.l.v. dirigent J Doze. Van dit corps zouden we veel plezier beleven. Op verzoek van de dirigent werd besloten weer in de 2e afdeling te beginnen. Dit was op 26 oktober 1960 en bij deelname aan het concours in Wijdenes leverde meteen de 1e prijs op. Ook toen ondervond men de gevolgen van de snel groeiende jeugdaanwas. Er was een tekort aan instrumenten. Om hieraan iets te doen stelde onze beschermheer een plan op. Door een collecte en de inschakeling van diverse instanties lukte het om Volharding in staat te stellen de benodigde instrumenten aan te schaffen. Al met al leverde deze inspanningen een bedrag op van f 4170,73. Voor het tekort werd er een lening van f 1000,-afgesloten bij de bank. De gemeente staat borg.
Het concert in januari 1963 werd opgeluisterd door deelname van de Erikacapel uit Hoorn. Dit sloeg geweldig in, mede door het hoge muzikale peil op die avond. Voor 1963 had Volharding grote plannen. Men organiseert het concours van de Westfriese Bond in Berkhout. Omdat het orkest steeds groter werd moest men ook steeds meer instrumenten aanschaffen. Het ledental was nu gestegen tot 33 en 7 tamboers. De gemeente had nog een potje gevonden en schonk de vereniging f 200,- ,voor de aanschaf van trommels, en een extra subsidie van 650 gulden. Op dit concours werd uitgekomen in de afdeling uitmuntendheid. Een enorm succes! Een eerste prijs met lof met de aantekening “ een orkest met potentie”. Dirigent Nijdam wilde het nu wel eens proberen in de ereafdeling. “ Op Zaterdag 16 mei gingen we al vroeg op weg naar Garderen om het in de eerste afdeling te proberen. We verwachten in een feestelijk versierd dorp met een ontvangstcomité te komen maar niets van dit alles. Met moeite vonden we het feestterrein. Wat een verschil met Berkhout!!. Maar de resultaten logen er niet om. Een eerste prijs in de ereafdeling was het resultaat. Voldaan gingen we weer huiswaarts maar hadden niet goed opgelet. Bij het opsteken in hotel Eemland kwamen we erachter dat de fam. Blom nog in Garderen verbleef." Voor de aanschaf van pauken werden de nodige gelden opgehaald door verkoop van 1500 speculaaspoppen. De contributie werd verhoogd naar 75 cent. Intussen was de Westfriese Bond ter ziele gegaan en was het dus onze eerste en laatste organisatie van het concours 1963. Besloten werd nu toe te treden tot de unie van harmonie en fanfarecorpsen omdat de vrije concoursen op een veelal lager peil stonden en de organisatie heel slecht is. 1965 is voor Volharding een heel gunstig jaar geweest. De prestaties gaan nog steeds omhoog dank zij de bezielende leiding van dirigent Nijdam. Ook het jeugdorkest is top. Deelname aan een concours in Lienden leverde het grootorkest, als ook het jeugdorkest, de eerste prijs op. Dat een hobby veel kan vragen van de leden bleek wel uit de volgende, haast bizarre, beleving.
Op 28 april 1966 kregen we een uitnodiging van de VARA om voor de radio te spelen. Het plan om nieuwe uniformen aan te schaffen neemt vaste vormen aan. In verband met ons 75 jarig bestaan organiseren we een concours van de Unie in Berkhout op 27 en 28 mei 1967. De sporthal was omgebouwd tot een concertzaal. Arie Langereis had hier een groot aandeel in. Ook dit concours werd een groot succes voor Volharding. Zowel het jeugdorkest als het grootorkest behaalden de eerste prijs met lof in de ere Alfa. Het 75 jarig jubileum werd afgesloten met een receptie in de Ridder en werden aan de drie oudste leden, J. Schuts 58 jaar lid, A Sas 50 jaar lid en B Doze 25 jaar lid, resp. de gouden en de zilveren speld uitgereikt. Eerder, op de receptie van 27 april werd aan dhr. Schuts een koninklijke onderscheiding, de gouden eremedaille verbonden aan de orde van Oranje Nassau, door de burgermeester opgespeld. Op 30 maart 1968 werden we verwacht op de afscheidsreceptie van burgermeester Beemsterboer. Dat de prestaties van Volharding nog steeds top waren blijkt uit het verslag van deelname aan een jeugdconcours in Amsterdam en een concours voor het grootorkest in Loosdrecht, op 23 mei. Beide orkesten behaalden de hoogste score, de 1e prijs met 315 punten voor de jeugd en 316 punten voor het grootorkest plus de beker voor de hoogste puntenscore plus een eremedaille uitgereikt door de commissaris der Koningin! De nieuwe burgermeester hebben we op 23 juni muzikaal verwelkomt. In Leiden werd het op 10 november 1968 nog eens dunnetjes overgedaan, weer gingen we met de 1e prijs aan de haal. Met de kerst werd het nog heel druk. Eerst werd er een concert gegeven in de kerk in Berkhout om daarna snel naar Hoorn te gaan voor een concert. Op de uitvoering van 25 januari 1969 werden A. Sas jr. en R. Doze tot erelid benoemd. In februari werd er aandacht gegeven aan het 60 jarig lidmaatschap van J. Schuit. In die periode is hij 30 jaar secretaris van Volharding geweest en heeft hij vele leerlingen opgeleid. De dirigent wordt genoemd als de man die Volharding in 10 jaar tijd van de 2e Alfa, naar de hoogste regionen heeft geleid. Toch heeft de scribent ook zo zijn zorgen. “ En nu om ons hier te blijven handhaven, want als je met het hoofd aan het plafond zit kun je wel omlaag maar niet meer omhoog. Ondanks al deze bekroningen moet mij toch van het hart dat de muziekfeesten vroeger, ondanks de lagere prijzen, meer plezier brachten. Toen was het werkelijk ontspanning. Nu is het wel degelijk inspanning”. De dirigent kreeg een ernstig letsel tijdens een voetbalwedstrijd en was voor enkele maanden uitgeschakeld. In de nacht op het laatst van april voltrok er zich een ware ramp voor het Berkhouter verenigingsleven. De Ridder en het daaraan verbonden dorpshuis brandde tot de grond toe af. Waar nu onderdak vinden voor de repetities? Eerst werd er enkele malen gerepeteerd in de school en later in café Langenberg in Bobeldijk. Het jaar wordt afgesloten met de speculaasactie op 15 november. |
